Het gebruik van tags in het cursusmateriaal en in de video’s van de studenten
Allereerst past respect voor de studenten die bereid zijn geweest hun leerkrachtgedrag openlijk aan anderen te tonen en onder kritiek te stellen. Zonder dit was dit onderzoek niet mogelijk geweest. Hiervoor hartelijk dank.

Evaluatie gebruik videotags die horen bij het onderwijsmateriaal:
Volgens de eindevaluatie van studenten helpen videotags bij het bestuderen van de leerstof. De tags in de videofragmenten verhelderen o.a. waarom een leerkracht in een specifieke context zo handelde en ook kregen de studenten een duidelijker beeld voor ogen wat ze zelf wilden gaan beheersen. Een paar citaten:

“Hoe heb je het ervaren dat er in de videofragmenten van het cursusmateriaal (dat je vooraf aan je stage hebt bestudeerd) tags aanwezig waren met informatie, opmerkingen, vragen e.d.”

“Ik had mede dankzij dit videotaggen duidelijker voor ogen wat ik tijdens werkplekleren zelf wilde leren”.

“Ontzettend verhelderend, ik wist nu zelf hoe het ongeveer moest gebeuren! En wat de bedoeling was” .

Hier is dus duidelijk de meerwaarde van tagging ervaren.

Het taggen van de door de student gemaakte video’s:
De studenten gaven bij het taggen van hun video het o.a. volgende aan:

“Voordeel is dat het ontzettend vlot verloopt, het reageren op elkaar. Nadeel is dat alles via de computer gaat, en je niet live kunt reflecteren. Dit vind ik zelf toch beter werken. Nu zie je de ander zijn gezicht er niet bij, en dat vind ik zelf altijd wel prettig. Het is wat onpersoonlijker voor mijn gevoel op deze manier. Maar het werkt vlot en is handig! Ik heb het wel ervaren als een meerwaarde. Anders had ik deze beoordeling helemaal niet gekregen”.

“….ik daardoor veel beter reflecteerde op hoe ik lesgaf. Bijvoorbeeld: doordat je in tags aan moet geven waarom je bepaalde dingen deed, denk je weer na over waarom je op die manier reageerde.”

Wat als minpunt is ervaren bij één student is dat het taggen in eerste instantie niet goed verliep. Dat had te maken met een technisch probleem dat gelukkig snel is verholpen en zich daarna niet meer voordeed.

Een ander aspect is ook aard van de reflectie. Door het taggen gebeurt dit in eerste instantie alleen via de computer. Hoewel dat handig is, wordt dit ook als onpersoonlijk ervaren. Voor ons is dat aanleiding om in het vervolg te voorzien in contacttijd zodat iedereen ook in een onderling gesprek kan reflecteren.

Resumerend
Taggen om de reflectie te verdiepen werkt. Intenties achter – en interpretaties van gedrag worden benoemd en omdat dit in de video zelf gebeurt is de context meteen duidelijk. De optie om op een tag te kunnen reageren als docent bleek daarbij van groot belang om de reflectie van de student te verdiepen. Het lijkt ons daarom ook goed dat niet alleen de docent, maar ook de studenten hier gebruik van maken.
Dit betekent wel dat het voor de studenten duidelijk moet zijn dat ze inzage hebben in elkaars werk en op elkaars visie kunnen reageren.

Onder welke omstandigheden komt videotagging optimaal tot zijn recht?
Elke tool is in eerste instantie een slechts middel dat pas gaat functioneren wanneer er een duidelijk gebruiksdoel is waar die tool goed bij past.
In ons geval was dat de inbedding van videotagging in een persoonlijke leerroute die als zinvol werd ervaren door de student. In de ontwikkeling van deze leerroute is hieraan expliciet aandacht besteed door uit te gaan van de vuistregels van diep en duurzaam leren. De studenten waren gemotiveerd omdat ze bezig konden zijn met wat in hun eigen ogen relevant was voor hun ontwikkeling. Ze hebben ook aangeven daarin vorderingen te hebben gemaakt. Deze vorderingen zijn ook zichtbaar geworden. Mede dankzij het videotaggen. Door het taggen werden de theorie en de praktijk op elkaar betrokken. Natuurlijk waren de interventies van de docent daar ook op gericht, maar die werden gefaciliteerd door de taggingtool.
De leerroute is echter nog voor verbetering vatbaar. Door gebrek aan contacttijd is te weinig aandacht besteed aan de borging van het leerresultaat. Dat is jammer, want dit is een essentieel onderdeel. Hier moet dus in het vervolg zonder meer tijd voor ingeruimd worden. Dat zal onder meer gebeuren door ook face to face te reflecteren. Ook daar is behoefte aan.

Timo Nuijten, locatiedirecteur Geuzencollege:

“Terugkijkend op het project lag de grootste uitdaging in de organisatie van het geheel. Dat is goed want we hoefden niemand te motiveren, zowel leerlingen als docenten pikten het vol overgave op! Hierdoor gingen zaken veel gemakkelijker dan wanneer je mensen van het nut moet overtuigen. Er is ook meer gedaan dan uiteindelijk de bedoeling was. De didactische werkvormen en de techniek wordt nu ook voor andere vakken gebruikt en dat is uiteindelijk wat je wil, een duurzame ontwikkeling naar betekenisvol en uitdagend onderwijs dat aansluit bij de interesses en de vaardigheden van de leerlingen!”

Marieke van Osch, onderwijskundige:

“Ik begeleid veel scholen in het werken met iPads, maar dit project gaf de iPad een andere meerwaarde in de klas. Met dit project kan ik ook andere scholen laten zien hoe gemakkelijk het is om te creëren met de iPad en niet alleen te consumeren. Als ik de klas in liep terwijl de docenten bezig waren met hun les, zag ik allemaal leerlingen hard aan het werk. Ik heb veel respect voor de docenten die dit project met veel enthousiasme hebben opgepakt, zij hebben er met de leerlingen een groot succes van gemaakt en daar ben ik trots op.

Ook al trekken we nu al de conclusies, het project is in onze ogen nog niet afgerond. We hebben de doelstellingen gehaald: leerlingen leren van het maken van instructiefilmpjes. Ik denk dat het leerproces wel voornamelijk te vinden is in het maken van de filmpjes en niet bij het kijken van de filmpjes van anderen. We kunnen met de filmpjes de boeken nog niet achterwege laten. Wat ik het leukste vind is dat ik zie dat de iPad nu ook binnen de scholen voor andere manieren worden ingezet. Ik krijg vragen van docenten die in het begin moeite hadden met het omschakelen van boek naar iPad. Ook zij zien (mede door dit project) de meerwaarde en willen aan de slag. Dat stond niet in de doelstelling omschreven, maar ik ben wel heel blij met dit nevenresultaat!”

Graag houden wij jullie op de hoogte van het vervolg. Op dit YouTube-kanaal zullen wij filmpjes uit de klas blijven posten:
http://www.youtube.com/user/lentizvideopad

Wil je meer weten, kom dan gerust een keer een kijkje nemen bij ons op school!

We vinden de Flipcamera handiger dan een tablet, omdat door het gebruik van een aparte microfoon het geluid beter is en bovendien kun je door de geïntegreerde usbstick het filmpje heel gemakkelijk laten zien via de beamer. Een flipcamera kan ook op een statief en dat levert een stabielere weergave op.

De Flipcamera is dan weliswaar niet meer in productie, maar hij is zo populair dat Studio Bromet zelfs een cursus geeft over het maken van video’s met de flip of smartphone. Deze laatste zou een alternatief kunnen zijn voor de flip. Kennisnet biedt een gratis online workshop aan over het maken van een video voor in de les. Ik ga deze in elk geval volgen en met collega’s bespreken.  Voor de sectie Duits houdt het project niet op. Wij gaan verder met het maken van taaltaken en het opnemen van gesprekken en presentaties.

Het is aan te raden om deel te nemen aan het NetwERK.  Binnen het netwerk wordt gezocht naar antwoorden op vragen als: wat kan het ERK en dus het NetwERK MVT betekenen voor het helpen oplossen van specifieke problemen, voor het omgaan met materialen, werkwijzen en beoordelingsinstrumenten op school?

Een speciaal bedankje voor Margreet van den Berg is hier zeker op zijn plaats. Margreet, hartelijk bedankt voor je hulp bij het bloggen. Bedankt voor de handige tools om een document als link toe te voegen en je hulp bij het plaatsen van de video’s.

In September 2011 the Faculty of Cultural Sciences of the Dutch Open University initiated the development of a new cluster of courses in the field of cultural heritage. Three lecturers of the faculty have been involved in the set up of these courses, Toon Bosch (Ph.D. in history), Patricia van Ulzen (Ph.D. in arts) and Leonieke Vermeer (Ph.D. in literature).  Of this cultural heritage-team, Toon Bosch and Patricia van Ulzen were responsible for the content of the Streetlearn game, whereas Van Ulzen cooperated with Roland Klemke of Celstec in constructing the test-version of Streetlearn.

Google Streetview seemed to be an interesting medium for teaching in the field of public cultural heritage, such as (groups of) buildings or urban areas. For this experiment we chose a site from the Unesco list of Dutch World Heritage (http://whc.unesco.org/en/list).  The most suitable heritage site from this list was the Amsterdam canal ring area, because of its 100% coverage by Google Streetview. Within this area we made a diverse selection of buildings and subjects that would play a role in the Streetlearn game. The buildings and subjects were, in alphabetical order: Amsterdams Peil (the level of the water in the canals); bookshop Schröder en Dupont (Keizersgracht 516, 1932); Felix Meritis (Keizersgracht 324, 18th century); Haarlemmerpoort (former gate, Haarlemmerplein, first building on this site 1618, the existing building is from 1840) Karthuizerhof (Karthuizerstraat 15th and 16th century); Prinsengrachtziekenhuis (Prinsengracht 769, 1854); Theater Tuschinski, (Reguliersbreestraat 26, 1921), interieurontwerp Jaap Gidding, ook interessant vanwege oprichter Tuschinski); Westerkerk, (Prinsengracht 281, 1620-1631). We (the cultural heritage-team) thought that the diversity of the selection would be attractive for students and would illustrate the rich history of the area.

The storyboard for the game was based on real historic events: the smuggling of marihuana in fishing boats from Libanon to the Netherlands in the early 1970s. The gamer is a police officer searching for the distributor of the marihuana and the stock.

There is no direct relation between the content and the story of the game, but the tension between Amsterdam as a public museum on the one hand and a lively city on the other hand, is part of the content. The reputation of Amsterdam as a lively, tolerant and progressive city goes back to the 17^th century, but during the roaring 1960s and 1970s this reputation got stronger than ever before. This is why it seemed to be interesting to give the gamer some information about this period. The drugs-story seemed adequate, firstly because the legislation of soft drugs stems from this period, and secondly via this story some couleur locale of the Amsterdam 1960s and 1970s could be presented.

Confronted with the game, it became clear that the content was too complicated. The starting point of the game is the canal ring area, which is a 17^th century construction. But then the selected buildings, except for the Westerkerk, date from other centuries. Also the relation between the drugs-story and the World Heritage-status of Amsterdam was not completely clear. The attempt to make the content diverse and refreshing, turned out into an unforeseen complexity.

The six students who tested the game, came to the same conclusion. In general, they were positive about the game, especially about: 1) the content (they even wanted more information and more multiple choice questions); 2) the diversity of the media, such as photos, texts, audiovisual material; 3) the use of streetview; 4) the fun of playing the game; 5) the connection of the content with the present time. Their major critical remarks about the content were the following: 1) the connection between the canal ring area and the drugs-story is not clear; 2) the drugs-story is distracting, childish and gives a too stereotypical image of Amsterdam; 3) the clues how to go on were too difficult.

For this specific educational purpose, teaching about buildings, their architecture and history, there is another aspect of Streetview that must be criticised here: the fact that in Streetview it is hard to focus on one specific building and see it completely, without distortions.

Conclusion

Two important conclusions can be drawn from this experiment. First: when using Google Streetview ánd a game for teaching, the content and the story should not be too complex. There is already enough distraction in Streetview as such and presenting the content in the form of a game splits the information in fragments. This way of presenting content is refreshing, but if the content in itself is too diverse, the gamer gets confused. Second: the selection of buildings should not only be based on the (art)historical importance, but also on the quality of the photographic image of the site in Streetview. Because of the difficulty to focus on one building, maybe one should take groups of building or, in this case, a whole canal.

Bloemen en vlinders:

De vlinders
Van tennisbal tot muis
Makeover
De liefdesbrief

Een filmverslag waarin de werkwijze wordt geïllustreerd.

Bij het stopmotion programma “iMotion HD” hoort ook een remote controller. Met deze app (iMotion Remote) kan het hoofdprogramma op afstand worden bediend. Dat kan handig zijn bij een opstelling op statief, zoals op de foto is te zien.

Filmverslag Stopmotion Harlekijn

Als docent aardrijkskunde heb ik de paragraaf goed doorgenomen en er vijf of zes onderwerpen uitgehaald. De klas heb ik met behulp van verknipte foto’s opgedeeld in vijf à zes groepjes. Ieder groepje koos voor een op het bord geschreven onderwerp zodanig dat alle onderwerpen aan bod kwamen. De leerlingen dienden daarna een vast traject te doorlopen. Als eerste werd de paragraaf geheel gelezen. Daarna maakten ze met Popplet een stappenplan met als thema ‘Hoe maak ik een filmpje van 1 minuut over mijn onderwerp?’ In dat stappenplan komen dus antwoorden op vragen als ‘wat gaan we laten zien?’, ‘hoeveel van dat alles?’, ‘hoe beelden we het uit?’ enzovoorts. In de klas en erbuiten werd hard en enthousiast gewerkt aan de filmpjes. Er is niet alleen veel energie ingestoken, maar zeker ook veel fantasie. De filmpjes zijn stuk voor stuk ‘plaatjes’.

Na §1.3 (Het leven van Suze in Perth) is nu §2.1 (Het leven in het Amazonegebied) net afgerond. De klas B1A is zeer benieuwd naar het eindresultaat.

Zie hier een filmpje over de Aboriginals:

N. Kocken

docent ak

Reviuslyceum