Zo bleek ons initiële spoor om een applicatie voor de smartphone te ontwikkelen al snel in duigen te vallen. Simpelweg, omdat veel leerlingen niet de juiste telefoon in hun bezit te hebben. En misschien nog wel meer omdat docenten niet willen dat een leerling naar huis gaat met de boodschap: “Mam, volgende week krijgen we een les waarbij we een smartphone nodig hebben. Betaal jij?” Dat daarnaast ook de softwareontwikkeling voor de PC eenvoudiger bleek dan voor de smartphone, was voor ons de doorslag om te beslissen een applicatie te ontwikkelen voor de PC. Met webcam natuurlijk. Dan heb je gelijk een groter scherm om zo’n enorm eiwit in te projecteren!

Dan het volgende dilemma: wat moet zo’n applicatie kunnen? Ook hierbij bleek afwijken van ons initiële spoor noodzakelijk. Een statische 3D-afbeelding van een eiwit draagt niet veel meer bij dan 3D-visualisatiesoftware zoals Ballview of Yasara. Maar wat dan? Na veel overleg met Bas Kools, docenten en het Ballview-team zijn we gekomen tot een game-ontwerp waarbij leerlingen met markers als tools aan de slag kunnen in een virtueel laboratorium. Deze opzet viel een stuk beter in de smaak bij leerlingen en hun docenten. De uitvoering ervan is helaas wel wat ingewikkelder… En we lopen dan ook behoorlijk achter op ons tijdschema.

En wat zouden we met de inhoud moeten doen? Eiwitten worden pas in de bovenbouw havo/vwo echt goed behandeld, dus lager in niveau kunnen we niet gaan zitten. Met het examprogramma van de biologie en scheikunde komen we niet veel verder: eiwitten zijn geen duidelijk speerpunt in het onderwijs. Toch is het biologieboek ervan doordrenkt, in ieder hoofdstuk staan wel één of meerdere eiwitten genoemd. Reden voor ons om voet bij stuk te houden en eiwitten tot een zekere diepgang te brengen, ondanks dat leerlingen die niet hoeven te weten voor hun examen. Kennis van eiwitten draagt volgens ons bij aan het begrip van hoe het leven in elkaar steekt.

Allemaal belangrijke keuzes die we moesten maken. Daar hadden we mooi geen rekening mee gehouden bij het indienen van ons projectvoorstel bij Surf.

Inmiddels is het mogelijk naast de 3D reconstructie van de CT dataset, ook conventionele röntgenbeelden in de ‘focus window’ van de Mirracle af te beelden. De Focus window is het ‘gat’ dat op het lichaam geprojecteerd wordt.  De beelden in de focus window deformeren real-time met de bewegingen van het lichaam.  Fascinerend om te zien. Hiernaast kan de slideset opgeroepen worden in de monitor, waardoor de user de link kan gaan leggen tussen de anatomie en plaats op het eigen lichaam en de slidesets.  Integratie van radiologische en anatomische kennis dus!

 website: arrm.waag.org

 Naam:  Kennisnet
e-mail:  info@kennisnet.nl
Wachtwoord:       rekenmobiel

 Hier kun je alle filmpjes zien staan met de daarbij horende QR codes.

De route voor Amsterdam vordert gestaag, ondertussen wordt er ook hard gewerkt aan een connector om de 3D-modellen van TNO te kunnen uitlezen. Het project groeit groter en groter, daardoor is het wel oppassen dat de doelstellingen voor elk deel wel gehaald worden. Een voorproefje komt er in ieder geval op 15 februari, hierbij al een screenshot van een ‘put’ in de ondergrond, met de oude loop van de Amstel op het Rokin!

De ontwikkeling is initieel geënt op luchtvaartonderwijs, maar de technologie en de structuur is eveneens breed inzetbaar in andere onderwijsvormen. Hierdoor is het voordeel voor zowel de eigen organisatie en daarmee anderen binnen de organisatie alsook andere organisaties en andere technieken groot te noemen.

Voor de ontwikkeling en relevantie voor het onderwijs is domeinkennis noodzakelijk. Daarnaast zullen gedurende de testfase en implementatiefase betrokkenheid van de doelgroep worden gevraagd. Hierdoor zijn alle bovenstaande personen betrokken bij het project.

Het voortbouwen op deze techniek is tweeledig, kijken welke items bruikbaar zijn in andere sectoren dan alleen luchtvaart net als bijvoorbeeld het harden van staal. Het moet mogelijk zijn om een enorme “bibliotheek” op te zetten met allerlei thema’s waaruit per opleiding een keuze gemaakt kan worden van bruikbare items. Ieder techniek in klein onderdeel éénmaal beschreven en cross-sectoraal te gebruiken. Makkelijk te up-daten aan de nieuwe technologieën. Een soort wikipedia met kennis waaruit ieder onderwijs kan putten.

Daarnaast kan iedereen  gebruik maken van de digitale lesboeken. Wij werken in een samenwerkingsverband met alle ROC’s die onderwijs geven in vliegtuigtechniek. Al deze scholen maken gebruik van dezelfde lesmethode en boeken het overzetten van “gewone” boeken naar digitale lesboeken is natuurlijk nog een aardige (financiële) klus en niet één twee drie klaar. Dat is het frustrerende van het hele project, je wilt sneller en hebt geweldige ideeën dan financieel bewaarheid kan worden’.

Eén van de  online producten van de eindresultaten staat op demo.bluetea.nl/hardenstaal/. Dit item gaat over het harde van staal, het vormen van koolstof elementen in de staalmolecuul en op die manier een roosterverandering in de molecule teweeg brengt die zorgt dat staal harder wordt. Dit is moeilijk uit te leggen met alleen een lesboek en daarnaast moet gaan uitleggen het verschil tussen vlug of langzaam afkoelen van het product.

Docenten zijn benaderd om aan te geven wat zij moeilijke stof vonden om over te brengen met de huidige manier van lesgeven. Zij zijn ook voortdurend betrokken geweest bij de totstandkoming van het project. Er gaat gekeken worden of leerlingen met de nieuwe methode de stof makkelijker tot zich nemen. Dit moet een uitgangspunt bieden tot het al dan niet verder ontwikkelen van deze attributen.

MWi_Testreport_WhatYouIsMagicRealistic.

Looptijd en globale planning van het project.
Het project zal bestaan uit een 5-tal fasen (design, ontwikkeling, test, aanpassing en implementatie) waarbij gedurende de testfase en na de implementatie metingen op het leerrendement zullen worden verricht. De looptijd van het totale project wordt momenteel geraamd op 15 weken (10 weken effectieve ontwikkeling).

Bij mij ontstaan les-ideeen vaak plotseling tijdens de pauze, tijdens het sporten of wanneer dan ook. Meestal zijn de ideeën zo “out-of-the-box” dat ze moeilijk toepasbaar zijn in de huidige schoolsituatie. De normale gang van zaken op een school kan dan een beperkende factor zijn om daadwerkelijk met het idee aan de slag te gaan. Je valt dan weer terug in “de waan van de dag” en het idee zakt langzaam maar zeker naar de achtergrond en wordt dus nooit uitgevoerd.

Het mooie van bijvoorbeeld de innovatieregeling is dat hetzij door extra financiële midellen, hetzij door ondersteuning van Kennisnet, een heleboel blokkades kunnen worden overwonnen. Dit kan dan net het zetje in de rug zijn om er toch mee aan de slag te gaan. Zo ook bij ons project Ontwerpen in Google SketchUp met behulp van AR. Aan dit project zijn extra kosten verbonden. Zo moeten er webcams voor het in beeld brengen van de AR-gebouwen en licenties van Google SketchUp voor de docenten worden aangeschaft. Deze kosten kan ik normaal gezien niet verhalen op het sectiebudget van mijn eigen vak, want die is immer helemaal dichtgetimmerd en al helemaal opgemaakt Het niet kunnen aanschaffen van essentiële benodigdheden, zou dan in dit geval al een belemmering zijn om het project door te laten gaan.

Met hulp van de Innovatieregeling 2011 van Kennisnet kan dit dus wel. Het mooie is ook dat andere scholen er weer van het eindresultaat kunnen profiteren. Ook ik heb bij andere projecten al veel mooie dingen gezien en zou daar ook graag mee aan de slag willen gaan. Kortom: Top!

Tijdens de voorbereidingen zijn wij hulpkaarten van QliCT in samenwerking met Kennisnet tegen gekomen. Ik weet niet precies hoe deze samenwerking tot stand is gekomen, maar ik weet wel dat de hulpkaarten voor ons zeer bruikbaar zijn.

Wij waren van plan om voor de leerlingen zelf dit soort hulp kaarten te maken. We wilden de kaarten eenvoudig en zonder veel “poes-pas” maken. We konden dan de klas met behulp van deze kaarten in een blokuur de grondbeginselen van Google SketchUp leren. Nu bleken de hulpkaarten van QliCT en Kennisnet net de voor ons juiste format te hebben. Er wordt inderdaad op een duidelijke manier, zonder grote lappen tekst, maar met veel visuele informatie uitgelegd hoe je een gebouw moet ontwerpen / maken in Google SketchUp. In de praktijk blijkt ook dat de hulpkaarten prettig werken. De leerlingen kunnen er goed mee uit de voeten.

Bedankt Kennisnet en QliCT.